زخم پنهان

در وجود هر کدام از ما ،زخم ها یی ست که نه به التیام ، بلکه به عادت ،دردشان را فراموش کرده ایم ولی گاهی با تلنگر خاطره ای ،حرفی، سخنی ،رفتاری ، نگاهی و یا به واسطه ی هر چیزی که ان زخم را به یادمان بیاورد .احساس درد می کنیم ، آن وقت است که
می بینی این زخم تازه و نو شده است چنان که دردش را مثل روز اول حس می کنی ...تو می مانی و این حیرت و سرگشتگی ؛
یا گذشت زمان فریبی بیش نبوده ، یا وجود این زخم حقیقت صادقی است که هنوز هم تورا اینهمه آشفته و بد خلق می کند .

رسولان خاموش

گفتم گیاهان را گرامی بشمارید
گیاهان گماشتگان بهشت خداوندند
گیاهان ملائک خاموش خانه آدمی اند
                                          سید علی صالحی (منم کورش شهریار روشنایی ها )
با گیاهان مهربان باشیم .آنها پیام آوران سبز خلقت اند ...آنها دست نوازش خداوندند بر گونه سیلی خورده
انسان ..با آنها مهربان باشیم که گفتگو با آنها خود نیایش است به درگاه او .

امید

کوچ تو ای پرنده ی مهاجر
                               از شهر ما ، همیشگی نیست
می دانم ، می دانم
                     بهاری دیگر ،تو را باز ....خواهد آورد

به نام او که مهربانترین است

سلامی به بلندای تاریخ عشق و صلح و دوستی به دوستان دیده و نادیده ،یافته و نیافته ام .